donderdag 21 september 2017

mother! voor leken uitgelegd

Goed, maar es effe hineinintepretieren: mother! van Darren Aronofsky is een allegorie en wel een allegorie van het gristelijke scheppingsverhaal. Enigszins gnostisch ingekleurd als je het mij vraagt. Bardem, de schrijver/ dichter, is de scheppende god, de demiurg. Zijn scheppende kracht is de liefde, die hij aan de vrouw, de moeder onttrekt: haar hart. Hij schept Adam en Eva, die niet van de verboden vrucht, in dit geval het hart van de moeder, kunnen afblijven met alle kwalijke gevolgen van dien. Effe later: Kain en Abel en de broedermoord. De wereld dijt uit, er komen steeds meer mensen, er wordt wat af gezondigd. Maar geen nood want Lawrence in barensnood. Kindje komt en kindje boet voor de zonden van de mensheid met zijn dood. Daar komt geen kruis aan te pas, dat kan in een keer door. Maar het houdt geen stand, deze illusoire schepping, de hele boel de lucht in, iedereen dood. Behalve de demiurg die het nog kloppende hart uit het lijf van zijn vrouw rukt en opnieuw begint, on and on. De gnostische boodschap: stop daar mee.

zaterdag 15 april 2017

More powwuhtrie

Een voetballer van de
Balkan
is meestal
een voetballer
die iets
met de bal kan.

zaterdag 10 december 2016

Bagels & Beans, 10 december 2016


De luifel van Café de Tijd is geel, de luifel van Café De Kater is rood. Onder de luifels branden de straalkacheltjes. Onder de straalkacheltjes bevinden zich de mensen die ondanks de sombere luchten en de miezerregen buiten willen zitten, bijvoorbeeld omdat ze willen roken.
Onder het raam waar ik zit, stopt een knappe jonge brunette; ze zet haar fiets op slot. Uit de tassen die aan weerszijden van haar bagagedrager zijn bevestigd, haalt zij haar tassen: een handtas en een boodschappentas. Ze loopt langs de viskraam en de bloemenkraam en terwijl zij staande wordt gehouden – ze loopt snel weer door – door een vrouw van middelbare leeftijd met een tijdschrift van vermoedelijk christelijke signatuur in aanslag, vraag ik me af waarom we viskraam zeggen en bloemenkraam en niet vissenkraam en bloemenkraam of viskraam en bloemkraam. Enfin.
Kijk ik in plaats van naar rechts door het raam naar buiten naar links de gelagkamer in, dan valt mijn blik telkens op de over elkaar geslagen en in zwarte panty’s gestoken benen van de dame op de hoek van de lange tafel, die met haar beduidend minder aantrekkelijke vriendin zit te praten.
Ik dwaal met mijn blik door de ruimte en tel het aantel vrouwen met wie ik seks zou willen hebben: 9. Dat zijn alle vrouwen in deze ruimte minus 1 (een vrouw van ver in de vijftig). Van de mannen komt er niet 1 in aanmerking, of het moet de jongen met het vlasbaardje zijn, gesteld dat ie een mooi kontje heeft, maar dat kan ik zo niet zien (want hij zit erop).

zaterdag 22 oktober 2016

Immer mehr Poesie

De Kut Neukbaar
Neukbaar de Kut


Hermans’ titel De God Denkbaar Denkbaar de God was de –aanvankelijk – onbewuste aanzet tot het gedicht, dat behalve uit de titel bestaat uit een toelichting daarop.

dinsdag 20 september 2016

Inferno

Dat paranoia grootste literatuur niet in de weg hoeft te staan bewijst August Strindberg met het verslag van zijn hellegang in Inferno. Je wordt tijdens het lezen wel eens iebel van zijn geweeklaag, en al die schijnbare toevalligheden waarin hij de machinaties van hogere machten vermoedt werken soms op de lachspieren, maar o wat schrijft hij het allemaal makkelijk op, met verve, overtuiging, met een nadrukkelijke persoonlijke lyriek. Ik houd erg van zulke literatuur, van lyrische, soms delirische teksten waarin je de hartenklop van de schrijver nadrukkelijk gewaarwordt. Zeker als de schrijver over een groot talent beschikt leidt dat soms tot zeer mooi en ontroerend werk. Strindberg staat met zijn Inferno daarin zeker niet alleen. Denk bijvoorbeeld maar aan Honger van Knut Hamsun of aan De wandeling van Robert Walser. Aurélia van Gérard de Nerval, ook zo’n meeslepend werk van een geniale maar zeer wankele geest. En wat te denken van het oeuvre van Friedrich Nietzsche. (Ik kan dit allemaal voor mezelf houden, maar dan wordt niemand er wijzer van: daarom maak ik het wereldkundig.)

dinsdag 6 september 2016

Foxy Boch

Ik sta in de keuken te staren naar de regendruppels op de ruit van de keukendeur. Mijn moeder komt eveneens de keuken in.
Weet je wie al die regendruppels geteld heeft? vraag ik haar.
Welke regendruppels?
Die op de ruit van de keukendeur en alle andere. God.
Wie? Fox?
Mijn moeder, moet u weten, is een beetje doof.
Niet Fox. God!
Dan heeft ie ’t er maar druk mee dan.

maandag 8 augustus 2016

Rivier in Italie - Persoonlijk voornaamwoord - Engels voor boom

Knutselen zonder God

Met dank aan Maria Barnas

Ik schrijf een heelal.
Het heelal implodeert.
Dag heelal!

Ik kak een drol.
Ik spoel 'm door.
Dag drol!